Οι νύχτες μυρίζουν ματωμένο τριαντάφυλλο

Δεν είναι που δε θέλω να γυρίσω σπίτι 

Απλά να

Ψάχνω να βρω τον έρωτα 

Κατάλαβες;

Έχω ανάγκη ξανά ένα θάνατο

Κατάλαβες;

Κάτι που να με κάνει να εξαφανιστώ χωρίς καμία απόφαση

Ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα

Το σαρδόνιο δώρο μιας μάχης 

Και μετά, σε έναν χρόνο Τάδε μια μελαγχολική από-γοήτευση

Μία πλοκή νυχτόβια

Κατάλαβες;

Η μέρα, ξέρεις, είναι για τα πεπραγμένα

Για τα εξέρχοντα από το σκοτάδι στο φως

Πάντα θα έρχεται δεύτερη

Σα μία κριτική μιας πράξης

Κατάλαβες;

Και είναι κι αυτό το άρωμα

Σάρκα και αίμα 

Πηχτά ρομάντζα χωρίς μνήμη

Όσα αστέρια κι όσους ουρανούς και να μου φέρεις να χαζέψω

Τίποτα δε συγκρίνεται με τον ήχο της πρώτης έκρηξης

Κατάλαβες;

Σεροτονίνη

Σκέφτεσαι τι θα γινόταν Αν;

Σε μία εμετική υπόθεση που στερείται ισχύος κι απόδειξης 

Θύμισέ μου να αμολύσω σιγουριά

Απόψε βαπτίζομαι tristitia 

Κι αποποιούμαι κάθε ετεροπροσδιορισμού

Και προπαρασκευασμένου μιάσματος συνείδησης..

Δύο δεύτερα κοίταγμα

 Tη μέλαινα χολή μου μια νύχτα θα τζογάρω

Ακούγοντας την Εντροπία

Θα βγω από τους πρώτους στο δρόμο και θα διαχέω έρωτα

Μαζί με τους ανυπότακτους και τους θαραλλέους

Θα καθορίζω τη σκέψη μου με διάφανο ξυράφι

-ό,τι θα έχει απομείνει να κατέχω-

Και θα χαζεύω στη γωνία όρθια 

Φλερτάροντας 

Το γοητευτικό κουρέα

Με το δέρμα του γεμάτο στίγματα και μελάνι 

Και με αυτό το ατίθασο μακρύ τσουλούφι

Που αφήνει το βλέμμα μισό και λάγνο

Αύριο θα σηκωθώ επιτέλους από το κρεβάτι 

Θα πάω να του προσφέρω ένα τέταρτο σιωπής

Και μια ακλόνητη πεποίθηση πόθου.

Τάση φυγής

Από τη μία πόλη στην άλλη
Φεύγω 
Τρέχω 
Προσπερνάω
Ψιλαφίζω την αρετή της τυχαιότητας
Τρέμω από την ηδονή
Θα το πεις εκβιαστικό
Εμμονικό
Μα θα σου πω 
Είμαι ερωτευμένη με τον έρωτα

Καμία πατρίδα για τους αγωνιστές και τους ερωτευμένους
Κανένα σκαλοπάτι να ξαποστάσουν
Μόνο ανάσα γρήγορη και ιδρώτας
Γιατί τις πιο ερωτικές κραυγές τις βγάζει μια συνθήκη θανάτου
Ένα σκότωμα
Ένας τελειωμός που αναβλύζει αναγέννηση
Κι αυτοπροσδιορισμό
Το νέο ερώτημα πίσω από την επόμενη απάντηση
Δύο βήματα πάθος μπροστά
Με παπούτσι φαγωμένο
Βίωμα τετελεσμένων αρχών
Αμαρτωλό, αιρετικό, χωρίς προσδοκία
Μόνο προσμονή
Στο μαντήλι και το φιλί που πιστεύουν στην ανάσα
Δύσβατη
Η μετάβαση είναι διαρκής 
Ένας χορός δύσκολος
Δυσπροσάρμοστος
Δυσανάλογος
Με αποτελέσματα σχιζοειδούς ηθικής
Κι ανάρμοστης αναποφασιστικότητας

Αυτοαναφορική μετάβαση
-Σα να σε μαλώνω νιώθω
Και δεν είμαι καν αμφίδρομη προέκταση σου
Ή έστω δε μπορώ να το αντιληφθώ
Καθώς κλονίζεται η ψυχή μου
Στην αίσθηση αυτής της νόησης
Και για πρώτη φορά αυτός δεν είναι λόγος επεξηγηματικός-

Ξανά πίσω 
Πριν την αρχή
Μιας λογικής ευθείας και τμηματικής
Θυμάμαι απρόθυμο και ανασφαλές
Το παιδικό χαμόγελο
Να μαρτυράει σε πίνακες ηλεκτρομαγνητικούς
Τις καπνισμένες κάνες
Σφραγίδα μνήμης, άρνησης και μανιασμένου πόθου
Και ωδή που ξεχειλίζει κατάρες για το ανέραστο λευκό. 

η πρώτη μου παραπομπή σε διευθυντή 31.01.13

σήμερα η πρώτη μου παραπομπή σε διευθυντή
έδειξα ταινιάκι μικρού μηκούς(Κι εγώ για 'μένα)
κάποια στιγμή ο πρωταγωνιστής λέει τη λέξη "μαλάκας"
μετά σε κάποια άλλη σκηνή "άλλοι το λένε πίστη άλλοι το λένε Χριστό,εγώ το λέω στ' αρχίδια μου"
τα παιδιά γελάνε αλλά δε λένε τίποτα
γελάω κι εγώ
συνεχίζουν να κοιτούν τον ακρωτηριασμένο ήρωα 

η δασκάλα της τάξης σταματάει την ταινία
(η ταινία δεν περιέχει καμία σκηνή "βίας" ή "πορνό") 
ξεκινάει και καλά κουβέντα
παρεμβαίνω
μιλάμε για την ελευθερία
για την ανάγκη του άλλου
για τη διαφορετικότητα 
για την ανισότιμη υπόσταση του οίκτου
συμμετέχουν όλα τα παιδιά
γουσταρίζουν
πέμπτη δημοτικού
δε θέλουν απλοϊκά καρτούν
η δασκάλα τραβάει την κουβέντα
τα παιδιά ζητάνε να συνεχίσω την ταινία
χτυπάει κουδούνι
τα παιδιά βγαίνουν έξω
με πιάνει η ρουφιάνα και μου λέει 
-δεν ξέρω αν το κατάλαβες, αλλά σε έκοψα, γιατί θα έχουμε πρόβλημα με τους γονείς..
-αυτό είναι λογοκρισία, της λέω..
-κάποιοι γονείς είναι συντηρητικοί!
όταν ο Τσέχωφ έγραφε πορνό έπρεπε να τον μαστιγώνουν δηλαδή

κάνω και τις επόμενες δύο ώρες μάθημα

μόλις χτυπάει κουδούνι τα παιδιά μαζεύονται γύρω μου και απαιτούν να δουν την ταινία
μου κάνει η ρουφιάνα νόημα να πω όχι
υπεκφεύγω
έρχεται και μου λέει:
-επειδή θα έρθουν αύριο σίγουρα γονείς και θα κάνουν παράπονα για τις λέξεις που άκουσαν τα παιδιά τους, πήγα και το είπα στο διευθυντή και μας θέλει και τις δύο τώρα στο γραφείο του
πήρε τηλέφωνο και την υπεύθυνη της πρακτικής σου και πρέπει να μιλήσεις και μαζί της
ε μη γίνει θέμα με τους γονείς
είναι και καθηγητές
θα εκτεθεί και το σχολείο και το πανεπιστήμιο

-για ένα γαμημένο image ζούμε,ε ξεφτιλισμένοι;;-

ένα έχω να πω
το μανούριασμα ξεκίνησε με τη φράση "δε ξέρω ποιες είναι οι πολιτικές σου πεποιθήσεις, αλλά..."
με το γαντάκι ο καρεκλάτος ανθρωπάκος,
αλλά ρε μαλάκα -το άκουσες;-
μαλάκα 
μαλάκα
μαλάκα
μαλάκα
μαλάκα
μαλάκα
μαλάκα,
ρε αρχίδι 
ΟΧΙ
ΟΧΙ ΑΡΧΙΔΙ
ΤΟ ΑΡΧΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ
ΤΟ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ
ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΚΑΚΙΑ" ΛΕΞΗ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΤΟ ΑΡΧΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΕΝΝΟΙΕΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑΝ ΤΕΧΝΗ
Ο ΕΡΩΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΠΟΙΗΤΕΣ  
ΟΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ ΕΝΙΩΣΑΝ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ
ΖΕΣΤΑΝΑΝ ΚΑΠΟΥ ΤΗΝ ΟΔΥΝΗ ΤΟΥΣ
ΟΙ ΛΑΪΚΟΙ ΓΕΝΝΗΣΑΝ ΑΡΕΤΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥΣ
ΟΙ ΖΕΝ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΕΤΕΣ
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΕΔΩΣΑΝ ΑΡΩΜΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ
ΟΙ ΑΙΩΝΙΟΙ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΗ ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΑΠΟΔΟΜΩΝΤΑΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ
ΟΙ ΣΤΙΓΜΙΣΤΕΣ
ΕΤΣΙ ΤΟΥΣ ΛΕΩ ΕΓΩ ΡΕ ΚΑΘΑΡΜΑ
ΘΑ ΜΕ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΠΟΙΝΟΛΟΓΙΟ;
ΟΙ ΣΤΙΓΜΙΣΤΕΣ, ΛΕΩ, ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΑΝΑΣΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ
ΚΙ ΕΣΥ, ΚΑΘΑΡΜΑ;
ΕΣΥ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;
 ΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙΣ ΤΗ ΛΕΞΗ;;;;;;
ΜΑ ΠΟΙΑ ΛΕΞΗ ΕΙΝΑΙ "ΚΑΚΙΑ" ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ;;;;;;;;
ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΤΙΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΘΑΡΜΑ;;;;;;;;
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΠΑΝ ΤΙΠΟΤΑ
ΔΕΝ ΕΙΠΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ 
ΔΕΝ ΕΔΩΣΑΝ ΚΑΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟ
ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΡΕ ΡΕΜΑΛΙ
ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ
ΕΒΛΕΠΑΝ ΞΕΓΥΜΝΩΜΕΝΗ ΨΥΧΗ 
ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΑΝ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΡΕ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΕ ΑΝΘΡΩΠΕ
ΞΥΠΝΑ ΚΑΘΑΡΜΑ
ΞΥΠΝΑ ΠΤΩΜΑ
ΤΡΕΧΤΕ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ ΚΟΥΦΑΛΕΣ
ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΡΕ;;;
ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ;;;;
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΜΟΥ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ;;;;;
ΜΑ ΠΟΥ ΖΩ, ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΟΥ;;;;;;;
2013 ΕΧΟΥΜΕ

ΑΚΟΥ ΠΤΩΜΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ:

ΦΥΛΑΚΙΣΟΥ ΣΤΗΝ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΟΥ
ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΕ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΤΟΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟ
ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
ΤΗ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΣΟΥ
ΚΑΜΙΑ ΛΕΞΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗ
ΠΑΙΔΙΑ ΔΙΑΝΟΙΕΣ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΙΗΤΕΣ  ΔΗΛΑΔΗ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΜΗΧΑΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΑΖΑΝΘΡΩΠΩΝ
ΕΙΜΑΣΤΕ Ο,ΤΙ ΣΑΣ ΞΕΦΥΓΕ
Η ΜΗΤΡΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΕΝΝΗΣΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ
ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ
ΑΡΣΕΝΙΚΕΣ 
ΘΗΛΥΚΕΣ
ΠΝΙΓΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΕΝΟΧΗ ΣΑΣ ΑΥΤΕΥΝΟΥΧΟΙ ΤΟΥ ΣΑΡΚΙΣΜΟΥ
ΚΟΥΦΙΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΑΔΕΣ
ΚΟΥΦΙΕΣ ΔΑΣΚΑΛΕΣ
ΞΕΡΑΣΤΕ Ο,ΤΙ ΞΕΡΑΣΕ ΠΑΝΩ ΣΑΣ ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ
ΠΡΟΣΩΠΟΙΗΘΕΙΤΕ ΩΣ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΤΟΥ ΚΑΘΩΣΠΡΕΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΗΘΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ
 ΑΦΗΣΤΕ ΣΕ ΜΑΣ ΤΗ ΒΡΩΜΟΔΟΥΛΕΙΑ
ΘΑ ΑΠΟΒΑΛΛΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΤΟ ΑΧΡΗΣΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ
ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
ΜΕ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ 
ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ
ΘΑ ΠΑΡΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ
ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΒΑΡΑΣ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ
ΘΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΣΚΟΥΠΙΣΩ ΜΕ ΑΖΑΞ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΜΑΖΕΨΩ ΤΑ ΧΥΜΕΝΑ ΜΥΑΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΩΜΑ
ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΑΝΤΕΞΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΣΟΥ "ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ"
ΕΓΩ ΘΑ ΣΕ ΣΗΚΩΣΩ ΠΑΛΙ
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΕ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ
ΜΟΝΟ  ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΕΙΣΤΕ
ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ
"ΜΑΘΗΤΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ"
"ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΗΣ"
"ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ"
ΠΟΥΤΣΕΣ ΜΠΛΕ ΚΑΙ ΡΟΖ ΜΟΥΝΑΚΙΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΖΑΧΟΣ

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ
-ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΙΣΩ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΟΡΙΟΘΕΤΙΚΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΠΟΥ ΒΡΩΜΑΝΕ ΑΥΘΕΝΤΙΑ-
Ο ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΣ, ΕΜΠΕΙΡΟΣ, ΣΟΒΑΡΟΣ ΚΤΛ ΚΤΛ ΔΑΣΚΑΛΟΣ
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΑΘΗΤΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΟΥ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΩΣ ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝΑΖΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ, ΠΑΓΙΩΜΕΝΗ ΗΘΙΚΗ ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ
ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ 
-ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΕΙΣ, ΤΣΟΓΛΑΝΕ;
ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΦΤΥΝΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΑ ΣΕΞΙΣΜΟΥ  ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ
Ή ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΚΑΣΟΥΝ 1 ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΕ ΤΗΝ ΣΤΡΕΒΛΗ ΕΝΝΟΙΑ;;
ΕΚΕΙΝΟΣ ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ 
Ή ΜΗΠΩΣ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΟΧΗΣ;;
ΟΤΑΝ ΓΑMΙΕΤΑΙ Η ΜΙΚΡΟΑΣΤΗ ΜΑΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟ ΠΑΤΕΡΑ ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ "ΚΙ ΑΛΛΟ ΜΑΛΑΚΑ;;"
ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΕΣ;;
ΜΗΠΩΣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΧΕΕΤΑΙ ΑΠΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΜΕ ΑΝΤΙΘΕΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΥΓΑΣΜΟΥΣ;;
ΜΗΠΩΣ ΕΤΣΙ ΔΕ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ Η ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ;;

Ο ΚΑΘΩΣΠΡΕΠΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΣ
ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΣΕΝΤΟΝΙ ΠΟΥ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΑ ΑΠΛΥΤΑ ΣΑΣ

όλοι συμφώνησαν ότι "προλάβαμε το κακό"
το ζήτημα έπρεπε να ξανατεθεί στην τάξη
αν και ποτέ δεν υπήρξε από την πλευρά των παιδιών

ξαναμπήκα στην τάξη για "απολογία"
ήμουν έτοιμη να πατήσω τα κλάματα
αλλά γουστάρισα και σκλήρυνα
τα παιδιά μου ξαναείπανε για την ταινία
τους υποσχέθηκα ότι θα ξαναπάω 
ότι θα δούμε μία άλλη
πήρα τις υπογραφές μου από τους ηθικούς δασκάλους κι έφυγα

δεν ξέρω ποιες είναι οι πολιτικές σας πεποιθήσεις,
αλλά για την επόμενη φορά σκέφτομαι 
το Ουρανία(ME τη σκηνή της μαλακίας!!)..   

μόνο αυτό:

τίποτα άλλο.. 

  

 

Τo τυχαίο φιλί στην τυχαία πόλη

-Οι καπνοί που δεν έσβησαν
Στάζουν θειάφι και άγγιγμα στο φως
Έτσι ξεκινάει συνήθως ο έρωτας ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που στέκονται πίσω από την ίδια εστία φωτιάς
Αυτή είναι η ιστορία μιας παράνομης πράξης
Ενός τυχαίου φιλιού σε μία τυχαία πόλη και εποχή
Που δε χωρούν συναισθηματισμοί
Τα γράμματα αυτής της μικρής εισαγωγής ίσως να έπρεπε να είναι κάπως πλάγια
Αλλά οι συγγραφείς δεν ξέρουν πια καλλιγραφία και στο μεθύσι όλα φαίνονται κυρτά..-

Στο μικρό θεατράκι
Κοιτάζω το σπίτι
Ακριβώς απέναντι, ευθεία μπρστά
-Ευθέως-
Βλέπω την πόλη
Και είναι τόσο στατική
-Κι έτσι δεν τους χαριζόμαστε δε θα τους χαριστούμε ποτέ-

Σκέφτομαι κάποια λόγια
Μία τυχαία συνάντηση
Με έναν τυχαίο άνθρωπο
Σε έναν τυχαίο δρόμο
Σε μία τυχαία πόλη
Που τώρα με απορυθμίζει
-Καπνίζω;
-Καπνίζω. Καπνίζεις.
-Μπορώ ή μορώ;
-Οι επιστήμονες θα το έλεγαν δυσλεξία. Οι απροσάρμοστοι παρορμητισμό. Κάπως πρέπει να ονομαστεί, αλλιώς θα καταρρεύσει η οριοθέτηση τους.
-Γιατί δε μ' ακούς; Σου φωνάζω. Μου αντιτίθεσαι; Μήπως είσαι κι εσύ ένα από τα παγωμένα τζάμια των σπιτιών τους;
-Τώρα απελπίστηκα, μόλις σ' αγάπησα.
-Ίσως δεν πρέπει να ακούγονται τα λόγια.
-Έτσι θα ήταν πιο αξιοπρεπείς οι αντάρτες, πιο υστερόφημοι.
-Λες;
-Το σ' αγαπάω είναι άλλη λέξη από το σ' αγαπώ. Αυτό το Α προϋποθέτει μία αρετή. Λίγο θάρρος παραπάνω, ένα άνοιγμα, μία πιθανή πληγή.
-Φύγε. Όχι πήγαινε!Το πήγαινε προσφέρει πρωτοβουλία, ξέρεις...Αλλά χρειαζόμαστε κάτι πιο προστακτικό σε αυτή την εποχή.Το φύγε είναι αρκετό!
-Μη μου λες προς τα που να φύγω. Αφήσε με μόνο να φεύγω.
-Εντάξει, το βράδυ θα έρθω από το σπίτι να σου δώσω ένα φιλί, να έχεις κλειστά τα φώτα και να με περιμένεις. Θα χτυπήσω την πόρτα δύο φορές αργά. Έτσι δε θα δημιουργηθεί προσμονή και συναισθηματική εμπλοκή.

Το βράδυ ήρθε
Χτύπησε την πόρτα τρεις φορές
Δεν του άνοιξα..